" A niechaj narodowie wżdy postronni znają, iż Polacy nie gęsi, iż swój język mają! " - Mikołaj Rej.
Wiadomość
Puk-puk!
Tu listonosz, kruk.
Otwórz okno sowo,
Mam do ciebie słowo.

Cóż to za pukanie?
Przerywasz mi spanie!
Co za wychowanie,
Szanowny panie!

Och! Przepraszam sowo,
Ja tylko na słowo.
Pocztę ci przynoszę,
Otwórz, bardzo proszę.

Nie otworzę, proszę kruka,
Kruk mi tutaj tak nie puka!
Nie otworzę, ja chcę spać,
Proszę mi spokój dać!

Widzę na nic me pukanie,
Tobie w głowie tylko spanie.
O co chodzi? - Powiedz kruk,
Słyszę tylko puk-puk-puk!

Usiłuję ci powiedzieć,
Sowa na to - nie chcę wiedzieć!
Tak wygląda moja praca,
Kruk mi głowy nie zawraca!

Nic tu po mnie, nic po tobie,
A śpij sowo, śpij dalej sobie.
A ja zapiszę w notesie,
Tak z boku, na marginesie:

Odbiorca - sowa - śpiąca dama,
Wiadomość - nieodebrana,
Praca - niewykonana!

Puk-puk!
Wstawaj kruk!
Pocztę masz do rozniesienia,
Czas do pracy! - Powodzenia!

Na liście jest sowa,
Może spotkać cię odmowa.
Och, ja już to wiem!
Miałem o niej długi sen...

© Janina Czarnecki
/ ilustracja - Kamila Kosmecka-Pałyska /

Kontakt

emailenglish contact

Autor

Janina Czarnecki